آن بر طرف شده ؛ مردم بيمناكند ولى آنها نمىترسند ، مردم غمگينند ولى آنها غمى ندارند . پس آنها را به سايهء عرش خدا مىبرند و جلويشان سفرهء غذا نهاده مىشود كه از آن مىخورند در حالى كه مردم گرفتار حسابند . » . « 1 » قرآن 1 - ابوحنيفه مغربى مىنويسد : از امام صادق عليه السلام نقل كرده‌اند كه فرمود : پدرم روزى به جابربن عبداللَّه انصارى فرمود : « اى جابر ! آيا خداوند بر مشرك زكات را واجب كرده است ؟ » جابر گفت : نه بلكه تنها بر مسلمان واجب كرده است . من به وى گفتم : پس تو با اين آيه : « وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ * الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّكاةَ » « 2 » چه مىكنى ؟ جابر گفت : به خدا سوگند كه گويى من اين آيه را نخوانده‌ام ! در حالى كه اين آيه در قرآن است . امام صادق عليه السلام فرمود : « اين آيه دربارهء كسى نازل شده است كه به ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام شريك قائل شده است ؛ زكات خود را به كسى داده است كه خود تعيين كرده نه خدا » . سخن در مانند اين مبحث طولانى است . اين گفتهء عامّه كه ايمان قول است و عمل بدون اعتقاد قلبى و نيّت ، محال است ! زيرا كه آنها اجماع دارند بر اين كه اگر مردى روز را تا شب از خوردن و آشاميدن خوددارى كند و نيّت روزه نداشته باشد روزه‌دار نيست . و اگر قيام و

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 1 / 75 . ( 2 ) - فصّلت / 6 : واى بر مشركان همان كسانى كه زكات را ادا نمىكنند و نسبت به آخرت كافرند .